اصل اباحه

طبق تعریف اساتید محمد حسین نائینی در فوائد الاصول و محمد جعفر جزایری در منتهی الدرایه فی توضیح الکفایه، اصل اباحه، مقابل اصالت خطر بوده و به معنی حکم اولی عقل به جواز تصرف در اشیا با قطع نظر از وجود شرع و حکم شارع نسبت به آن ها می باشد.